Automonteur Hamza vond zijn droombaan in West Betuwe

Al op zijn 15e sleutelde Hamza Taha mee in het autoschadebedrijf van zijn vader in Syrië. Na zijn vlucht naar Nederland hoopte hij maar één ding: weer aan de slag als monteur. En dat is gelukt. Hij vond zijn droombaan bij Autobedrijf Jan van Mourik in Geldermalsen. Hoe is het om als nieuwkomer te starten in een Nederlandse garage? En hoe kijken zijn collega’s naar hun nieuwe teamgenoot?

Snelle klik

Via Werkzaak kwam Hamza in contact met zijn werkgever. Robert Noordam, zijn leidinggevende, vertelt: “Ons werd gevraagd of wij een monteur zochten. We zijn altijd op zoek naar goede mensen, dus een kennismakingsgesprek was snel geregeld. Hij liep een dagje mee en het klikte meteen. Hamza had ervaring, toonde belangstelling en wilde ontzettend graag aan de slag. Dat gaf ons vertrouwen.”

Verschillen en overeenkomsten

Wat is het grootste verschil met werken in Nederland? “In Syrië zijn garages vaak klein, soms met maar één hefbrug,“ vertelt Hamza. “Hier is alles veel groter.” Hij knikt naar de werkplaats met acht bruggen. “Maar sommige dingen zijn wel hetzelfde, zoals de APK. Die is daar ook.”

Inleven in elkaar

Hamza is niet de enige werknemer met een niet- Nederlandse achtergrond. “We hebben monteurs van allerlei nationaliteiten, zegt Robert. “Niet iedereen spreekt perfect Nederlands. Taal is ook niet een probleem. Wat belangrijk is, is dat je je inleeft in elkaar. We communiceren hier duidelijk en gebruiken eenvoudige woorden. Zo komen we samen een heel eind.”

Uitdagingen

Hoewel taal geen groot obstakel is, zijn er andere dingen die wel een uitdaging zijn. “Urenregistratie, verlofaanvragen en contracten, alles gaat digitaal via apps,” legt Robert uit. “Als je dat niet gewend bent, heb je daar begeleiding bij nodig. Maar dat geldt voor elke nieuwe collega.”

Verder leren

Hamza redt zich goed, toch wil hij beter Nederlands leren. “Ik wil beter kunnen praten, lezen en begrijpen. Als een auto een storing heeft, lezen we die uit met een computer. Dat doe ik nu samen met mijn collega Johan, maar ik wil dat ook zelfstandig kunnen. Ik sta op de wachtlijst voor les, hopelijk ben ik snel aan de beurt.”

Veranderend vak

Er is minder interesse in het automonteursvak, merkt Robert op. “Vroeger was een monteur vooral met mechanica bezig, nu draait het steeds meer om elektronica en software. Monteurs worden halve ict’ers,” stelt Robert. “Dat schrikt sommige jongeren af. Hamza wil zich juist verder ontwikkelen. Als hij straks de opleiding tot Technisch Specialist gaat volgen, dan weet ik zeker dat hij gaat slagen.”

Fijne mensen

Hamza voelt zich helemaal op zijn plek bij Van Mourik. “Mijn collega’s zijn fijne mensen: vriendelijk, behulpzaam en we lachen veel samen.” Hij werkt fulltime en deelt met zijn broer een kamer op de opvang. “Mijn broer is kok en maakt de lekkerste gerechten. Die laat ik mij goed smaken als ik vrij heb,” vertelt hij lachend.

Dit verhaal maakt deel uit van de reeks Nieuwe Buren, Nieuwe Verhalen, over nieuwkomers en hun integratie in West Betuwe